- มีอะไรงั้นเหรอ - อลัน ช่างมันเถอะน่า
เธอไม่อยากจะทำมันอีกแล้วยังงั้นเหรอ
- ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย...คือว่า - ถ้าอย่างงั้น เธอจะพูดอะไรของเธอ
วาดได้ดีมากเลยนะ งานวาดของเธอต่างจากคนอื่น
เธอมีพรสวรรค์ดีนะ อลัน
แต่ครูว่า... มันดูจะหมกมุ่นเรื่องนี้มากเกินไป
เธออาจจะถูกครอบงำดูหนังผีมาก
- ทำไมถึงหมกมุ่นแต่เรื่องของความตาย - ทุก ๆ คนต่างมีชีวิตใช่มั้ยฮะ
ก็ใช่ เธออาจจะยังไม่เคยเห็น แสงเงาในยามกลางคืนนะ
มันเป็นยุคใหม่ ถึงเวลาของสีสันแห่งชีวิต
ความรักและความสวยงาม ในโลกรอบ ๆ ตัวเรา
- ทำไมถึงไม่วาดในสิ่งที่เราเห็นมั้ง - ผมก็วาดอยู่นี่ฮะ
ถ้ามากกว่านี้ก็จะดีนะ
ชีวิตคือความงดงาม อลัน
ภาพเหล่านี้ทำให้เรา ไม่ปลดปล่อยตัวตนออกมา
ย่าผมพูดอย่างนี้บ่อย ๆ
แล้วก็ต้องระวังว่า เฟรดดี้และเจสันจะแวะมาเซย์ฮัลโหลกับเธอ
เราไม่ต้องการสงคราม เราขอต่อต้าน
เราขอต่อต้าน เราไม่ไป เราไม่ไป
เราไม่ต้องการสงคราม
เราขอต่อต้าน
ไม่อยากเชื่อเลย เธอขอแยกทางกับฉัน ในวันเกิดของฉันเนี่ยนะ
ฉันไม่ได้ขอแยกทาง โธ่เอ๊ย ฉันเป็นเพื่อนสนิทกับทุกคนนั่นแหละน่า
เสียใจนะ เจสสิก้า ฉันรักเธอนะ
- ฉันคิดว่าเธอก็รักฉัน - ก็รัก
- ฉันรักทุกคน - นั่นแหละตัวเธอละ
โธ่ ไม่เลวร้ายนักหรอก นี่...
เลิกเล่นบทเจ้าชายยามราตรีซะที
- จูบฉัน - ไม่ได้ ไม่ใช่ตอนเนี้ย
ตามใจแล้วกัน
- สุขสันต์วันเกิดนะ - ใช่ สุขสันต์วันเกิดตัวเอง
วันเกิดเฮงซวย
ใช่ นายมันห่วยแตก
เยี่ยมมาก อลัน
รู้มั้ย พวกเขาไม่ชอบนายเท่าไหร่
ทำให้พวกเขาเห็นความสำคัญของนายสิ
เร็วเข้า อลัน ความงดงามกำลังรอนายอยู่
จับให้แน่น แล้วกรีดลงไป
มันง่ายมาก ๆ เลย
เร็วเข้า อลัน ลงมือสิ
กรีด
กรีด กรีดลงไป
กรีดลงไป
- กรีด กรีด - กรีด
- กรีด กรีด - กรีด กรีด
- กรีด...กรีด - กรีด
เซอร์ไพร์ส
นี่ นี่ ขอเวลาส่วนตัวสักครู่นะ
- อะไร - อลัน
เธอทำอะไรน่ะ
- เธอไม่เป็นไรนะ - ฉันไม่เป็นไรหรอก
ฉันต้องขอโทษด้วยนะ
เธอรู้ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน
ให้ตายเถอะ สงสัยนายต้องรอรอบต่อไปแล้วล่ะ
ทำแบบนั้นมันโง่มากรู้มั้ย อลัน
ฉันแค่ล้อเธอเล่น ฉันแค่จะ...
...จะเซอร์ไพร์สวันเกิดเธอ
ฉันทำให้เซอร์ไพร์สแทนแล้ว ดีมั้ยล่ะ
มันแย่มากเลย
การฆ่าตัวตายมันเห็นแก่ตัว รู้มั้ยอลัน
มันก็จริง ไม่ว่าจะอยู่หรือตาย มันก็สวยงามทั้งนั้น
- มันสร้างภาพได้ด้วยกัน - สำหรับฉัน มันต่างกันมากนะ
ความตายมันไม่สวยงาม อลัน
ฉันรู้สึกว่า ฉันไม่เข้าใจเธอเลยสักนิด
บนโลกใบนี้มีคนตั้ง 4 พันล้านคน ที่ไม่เข้าใจกันเลย
อย่าเอาความคิดศิลปินบ้า ๆ มาพูดกับฉันนะ
เราทุกคนต่างก็มีปัญหา เราต้องรับมือกับมันให้ได้
เฮ้ รู้มั้ย นายนี่น่าอิจฉาว่ะ
มีคนห่วงนายขนาดนี้ โคตรอิจฉาเลย
ฉันขอโทษนะ ฉันนี่แย่จริง ๆ เลย
ฉันมันไม่ได้เรื่องเลย
- ฉันมันห่วยแตก - ฉันแค่เป็นห่วงว่า เธอจะทำอะไรโง่ ๆ
ร้าย ๆ และเห็นแก่ตัวแบบนั้นอีกมั้ย
- ไม่แล้ว - สัญญานะ
- สัญญา ทำเครื่องหมายสัญญาเลยเอา - ถ้างั้นใครรักเธอมาก
- แม่ฉัน - ใครอีก
- พระเยซูละมั้ง - ไม่เอาน่า ใครอีก
- ก็เธอไง - ใช่
หวังว่าฉันคงไม่ต้องแสดง ให้เธอรู้ว่าฉันรักหรอกนะ
- ถ้าแสดงก็ดี - โอเค อาจจะช้าไปสักนิด
แต่ก็...สุขสันต์วันเกิด
ขอบใจมาก
ฉันชอบงานศิลป์น่ะ
ไหน ขอดูหน่อยสิ
ระลึกร็อคแอนด์โรล สเตเดี่ยมวาซิตี้ โตรอนโต
โดย จอห์น เลนนอน และวงพลาสติกโอโน่ ว้าว นี่เธอไปได้มาจากไหนกันเนี่ย
ทำไมนายถึงเอาใบมีดโกน มากรีดข้อมือตัวเองแบบนั้น
มันจะตายได้ง่าย ๆ นะ ใครเขาจะมาโกนหนวดในอ่างน้ำกัน
- คนโง่เท่านั้นเขาทำ รู้เปล่า - โธ่เอ๊ย หุบปากน่า
หุบปากเหรอ เอารูปที่นายถ่ายมาดูสิ
- เขาขายให้กับหนังสือพิมพ์โรงเรียน - ได้เงินตั้ง 25 เหรียญแน่ะ
คนหัวเราะเยาะตายแน่เลย มีภาพเปลือยฉันด้วยในข่าวเนี่ย
- คือว่าฉันคือ... - ฉันแค่ล้อนายเล่นน่า
- ฉันบอกนายแล้วไงเล่า - ช่างมันเถอะ
เพื่อนเราคิดมาก ถ้ามีภาพนายหลุดออกมาอีก
- จะบอกว่าไงไม่ได้ตั้งใจเหรอ - แบบนี้มันไม่ใช่แบบไม่ตั้งใจ
และเฮคเตอร์ พาสมอร์ เป็นคนบอกว่าเห็นเลือดในอ่างด้วย
ฉัน... ฉันเปล่านะ ฉันเปล่าพูดเลย ฉันแค่สะดุดไปเห็น
ฉันรักสงบนะ ฉันไมได้ขุดเรื่องนายขึ้นมาพูดเลย
- บอกอาร์ชี่สิว่ามันเป็นอุบัติเหตุ - ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีกต่อไปแล้ว เข้าใจ
เห็นมั้ยล่ะ เห็นมั้ย
ไอ้บ้าเอ๊ย ขับรถยังไงวะ
- บ้าจริง - ขอถ่ายภาพไว้ได้มั้ย
นายช่วยไปเอารถให้ฉันหน่อยจะได้มั้ย
ได้เลย ได้เลย ได้ ๆ ๆ ไปเอารถนะ
อลัน หายรึยังนะ
เธอไม่เป็นไรนะ
เธอพยายามจะเปลี่ยนแปลงฉัน ใช่มั้ย
- อลัน - ไม่เป็นไร นิสัยฉันคงเปลี่ยนไม่ได้หรอก
มันจริงใช่รึเปล่าเล่า
เป็นความจริงใช่มั้ย
ฉันเป็นห่วงเธอมากนะ อลัน
เธอพูดความจริงกับฉันสิ ทุกอย่างฉันรับได้
บอกมาเลย ฉันจะได้ปรับตัวยังไงเล่า
มันเหมือนมีกำแพงล้อมเธออยู่ มันเป็นป้อม ป้องกันศัตรู
ฉันไม่ใช่ศัตรูเธอนะ
ฉันขอโทษนะ เจสสิก้า
แล้วนี่จะเอายังไง ออกไปข้างนอก
ถือถุงลูกอมเล่นเล่นทริคหรือทรีต
หรือจะไปปาร์ตี้ฮาโลวีน ที่แกปปา แกมมานูล่ะ...
- นี่พวกแกหมกมุ่นอะไรกันวะเนี่ย - ถ้าไม่อยากให้หมกมุ่น
เราก็ต้องหาอะไรสนุก ๆ ทำน่ะสิ
- เอาที่มัน ๆ น่ะ - จัดฮาโลวีนที่แคนาดามั้ย
- ฉันไม่รู้แต่เรามีนี่ไง - อะไรนะ
มีแต่จอห์น เลนนอนและวงพลาสติกโอโน่ มาจัดคอนเสิร์ตให้ดู
- ไม่มีทาง - มันสุดยอดมากเลยเพื่อน
- ไปได้มายังไงวะ - ของขวัญวันเกิด จากเจสสิก้า
- เยี่ยมเลย เธอไปได้มายังไง - ไม่รู้
- นายพร้อมจะเดินทางมั้ยล่ะ คือว่า... - โธ่ เขาหายแล้ว
ฉันบอกแล้วว่าเป็นแค่อุบัติเหตุน่ะ
- บอกเขาไปสิว่า นายดีขึ้นแล้ว อัล - ทำไมทุกคนต้องมาห่วงฉันนักหนาวะเนี่ย
ฉันบอกว่า ไม่เป็นไร ก็ไม่เป็นไรสิน่า
จอห์น ชักอยากจะเป็น จอห์น เลนนอนซะแล้วสิ
- ขอดูหน่อยได้มั้ย - อย่าให้มันดูนะ ชอบทำหายประจำเลย
- นายก็เหมือนกันแหละ - ไงฉันก็รักษาของ ได้ดีกว่านายแล้วกัน
ให้ตายสิ นี่ ๆ ๆ ๆ...
- มีตั๋วแค่สองใบ - ช่างเถอะ ฉันมีรถ
- ฉันเป็นคนขับ - ฉันถือตั๋วนะ
เฮ้ย ไม่ต้องห่วงน่า ไปด้วยกันหมดนี่แหละ
- ค่อยหาซื้อตั๋วอีกใบ ตอนถึงที่นั่นแล้ว - เราจะไปกันเมื่อไหร่
เอาเป็น คืนนี้เลยดีมั้ย
- สุดยอดเลย - ใช่ว่ะ
- เฮ้ยเก็บของ เก็บของ...เดี๋ยวไม่ทัน - เร็ว ๆ ๆ ๆ
นี่... ไม่แน่นะ บีทเทิ้ลส์อาจจะมาก็ได้ ว่ามั้ย
แบบว่าเลนนอน ถึงแม้จะดูแก่ แต่ก็เท่ห์นะ
แล้วก็ร้องเพลง ไอวอนท์ทูโฮลยัวร์แฮนด์ด้วยนะ
หรือว่าแบบพอล จอร์จ และริงโก้สตาร์ ขึ้นเวที แล้วทุกคนก็ทำท่าเจ๋ง
ฉันว่ามันก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละน่า ว่ามั้ยเล่า
- เดอะบีทเทิ้ลส์ เดอะบีทเทิ้ลส์ เยี่ยม - เยี่ยม เยี่ยมมาก
- เฮ้ นี่นายว่ามันดูแปลกเกินไปมั้ย - อะไรเหรอ
ก็แบบว่า พวกเขาดูมีอายุขึ้น อย่างเลนนอน เฮนดริกซ์
แล้วก็ใครนะ เจนิส แล้วจิม มิริสันน่ะ
แล้วก็บรรดาร็อคแอนด์โรล ดูแก่ อ้วน แล้วก็หัวล้าน
ดูไม่ได้เลย ฉันคงไม่อยากอยู่ร่วมโลกด้วยหรอก
ลาก่อนน้องชาย
เฮ้ย... อย่ารับนะ อาจจะเป็นเจสสิก้าโทรมาก็ได้
- เธออาจจะอยากได้ตั๋วของเธอคืน - คิดอะไรบ้า ๆ แบบนั้นวะ
- ไม่หรอกน่า - ชัวร์เลย อย่ารับ อย่ารับ อย่ารับ...
- ฮัลโหล - อลัน ฉันเองนะ
ฉันขอโทษที่ฉันพูด ฉันรักเธอนะ
เราไปโตรอนโตด้วยกันนะ ลืมเรื่องทั้งหมดไปเลย เราไปด้วยกัน
ตกลงนะ ฉันขอร้อง
อย่านะ อย่ารับสายเธอนะ
- ฮัลโหล - อลัน พาร์คเกอร์
- ใช่ครับ - ฉันเจนีย์ แมคเคอร์ดี้ คงจำได้
- ฉันอยู่ห้องข้าง ๆ แม่เธอนะ - อ้อ สวัสดีครับ คุณแมคเคอร์ดี้
มีอะไรไม่ทราบครับ แม่ผมเป็นอะไรไปเหรอฮะ
เอ่อ คือว่า... มีเรื่องน่ะจ้ะ เกิดเรื่องขึ้นที่ร้านอาหารน่ะ
พระเจ้าช่วย
แต่เธออย่าเพิ่งตกใจไปนะ คุณหมอบอกว่าแม่เธอคงไม่เป็นไร
- ใครโทรมาเหรอ - หุบปากน่า
แม่ผมยังอยู่ในโรงพยาบาล ใช่มั้ยครับเนี่ย
- ใช่จ้ะ คุณหมอดูแลแม่เธออย่างดี - นายไม่ได้ไปโตรอนโตแน่แล้ว
แย่จังเลย แม่นายอยู่ไกลไปตั้ง 120 ไมล์ อาจรอความตายอยู่ก็ได้
เธอคิดว่าจะมาเยี่ยมแม่เธอเมื่อไหร่ อลัน วันเสาร์เหรอ
เอ่อ... บอกแม่ด้วยว่า...
- ผมจะไปคืนนี้แหละ - ว่าไงนะ / ไม่นะ
- แม่เธอคงจะดีใจที่เธอมานะ - ขอบคุณครับ สวัสดี
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
แม่ฉันน่ะ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล ท่านล้มที่เลวิสตัน
- แม่เป็นลมล้มลงไป - แย่มากเลย เสียใจด้วย อลัน
- แล้วเรื่องจะไปโตรอนโตล่ะว่าไง - พวกนายไปกันก่อนเถอะนะ
ฉันต้องไปดูว่าแม่โอเครึเปล่า
- พี่ตามมาเร็ว - รอด้วย
แม่ฮะ...
แม่ แม่ ดูนี่สิฮะ
แม่ฮะ
ผมได้ดาวด้วย
แม่ แม่เป็นอะไรฮะ
ลูกแม่
มีอะไรฮะ
ไม่มีอะไรหรอกจ้ะลูกรัก
- ทุกอย่างจะดีเอง - ทำไมแม่ถึงร้องไห้
พ่อของลูก
ตอนนี้เหลือแค่ลูกกับแม่ลูกรัก
อลันและจีน พาร์คเกอร์ เผชิญกับโลกเพียงลำพัง
อลัน
- ขอบคุณนะครับที่ให้อาศัยรถไปด้วย - ไม่มีปัญหา
- แล้วนายจะไปไหนเนี่ย - ไปเลวิสตัน
- ฉันส่งได้ถึงแฮนด์ตันเซ็นเตอร์เท่านั้น - ต้องไปอีกนิดนึง ขอบคุณมาก
- ร้อนไปมั้ย - ไม่เป็นไรครับ
ถามจริง ๆ เถอะ เป็นนักร้องรึเปล่า
- ไม่ ผมไม่ใช่นักร้อง - ไม่เหรอฉันนึกว่าเป็นซะอีก
เห็นหน้าตานายหล่อออกขนาดนี้
ไปทำอะไรที่เลวิสตัน
- ผมจะไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลครับ - แย่จังเลยไม่สบายรึไง
ไม่ ท่านต้องติดอยู่ที่นั่น เพื่อหาเงินสะสมละมั้ง
เป็นงานอดิเรกน่ะ
- หกล้ม - ฟังดูไม่ดีเลยนะ
รู้มั้ยแม่ฉันตายที่โรงพยาบาลร้ายแรงมาก
ท่านเป็นโรคมะเร็งปอด น้ำหนักเหลือแค่ 75 ปอนด์เท่านั้นเอง
ขอบคุณที่เล่าให้ฟังนะ แหมรู้สึกดีขึ้นมาเลยว่ะ
- เสียใจด้วย - ช่างมันเถอะ ชีวิตคนก็เป็นแบบนี้แหละ
รู้มั้ยพ่อกับแม่ฉันน่ะคนละขั้วกันเลย แบบไม่น่าเชื่อว่าท่านจะมาอยู่กันได้
จริง ๆ แล้วแม่ผมเป็นแม่พระมากเลยนะครับ
ว้าวเจ๋งเลย แล้วนายทำงานอะไรเนี่ยห๊ะ
- ไม่ ผมยังเรียนอยู่ แล้วคุณล่ะ - ให้ตายสิ
พวกเขาจะลากฉันไปสงครามเวียดนาม ฉันไม่เอาด้วย
ฉันยังไม่อยากตาย รู้มั้ย ชีวิตเนี่ยนะ มันต้องอยู่อย่างสันติ ถูกต้องมั้ย
ฉันจะบอกอะไรให้นะ คนวัยสามสิบถือว่าใกล้ความตายเหมือนกัน
ถ้าอยากจะดูอะไรก็ต้องรีบดู
- เอ๊ะ นายเคยไปวู้ดสต็อกมั้ย - อ๋อ ไม่เคย
ถือว่าเสียชาติเกิด นี่ไอ้น้อง ที่นั่นมีทั้งเพลง ทั้งสาว
ทั้งยา โอ้โหสุดยอดเลยจะบอกให้นะ
ระวัง...
หยุด
- ขับประสาอะไรเนี่ย - ปัดโธ่
ของมันผิดพลาดกันได้ อย่าคิดมากเลยน้องชาย
- นายใส่วิกด้วย - โอ้ให้ตายสิ มันหลุดเมื่อไหร่วะเนี่ย
บ้าจริง
- ของนายรึเปล่าเนี่ย - นี่ ฟังฉันก่อนนะ
ทุกคนหาว่าฉันเป็นฆาตกร ฉันไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ ๆ เลย
รู้มั้ย ฉันเป็นส่วนหนึ่งของสงคราม ดูฉันสิ ฉันก็เป็นเหมือนกันเธอนั่นแหละ
คุณไม่ใช่พวกผมนะ คุณเป็นพวกฮิปปี้บ้า ๆ
แล้วคุณขับรถได้ห่วยแตกมาก ๆ ด้วย จะบอกให้
ทำไมคิดแบบนั้นเล่า
เฮ้ แล้วนั่นนายจะไปไหน เฮ้
ไม่ไปด้วยกันแล้วเหรอ
แม่ครับ
ไม่ทราบว่าแกมองอะไรฉัน
เดินผ่านไปได้เลย
ว่าไงอลัน จะให้ไปส่งมั้ย
มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ
พ่อตายยังไง
พ่อตายในอุบัติเหตุรถชนกัน ลูกก็รู้นี่
ใช่ครับ แต่ผมอยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงฮะแม่
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เอ่อ คือว่า... ตอนจะกลับบ้านคืนนึง
พ่อไปหาลูกค้าที่คาสเซิลร็อค และรถเอ่อ...
วิ่งมาพร้อมถังแก๊สที่ถนนสาย 2
ลูก... เราอยู่กลางทางพอดี
พ่อก็เดิน เดินไปตามถนน
มีอีกคนเดินด้วย พวกเขาพบพ่อของลูก
ในมือยังถือถังแก๊สอยู่
แม่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ถ้าแม่ไม่มีลูก
- ลูกพอจะจำพ่อได้มั้ย - จำได้ไม่มากฮะ
หวังว่าลูกจะจำได้ ลูกเหมือนพ่อเขามาก เลยทำให้แม่กลัว
ลูกเตรียมตัวไปโอโรโน่ ทำให้แม่ภูมิใจ ตกลงมั้ย
ระวังตัวด้วยนะ อัล
เดินทางดี ๆ นะ เดินระวังด้วยล่ะ
แถวนี้ไม่ค่อยมีอะไรให้ดูหรอก
สวัสดีครับ
คุณต้องการอะไรน่ะ
เดี๋ยว ๆ ๆ
คุณเป็นใครน่ะ
เธอโกหก ลูกก็น่าจะรู้
- ขึ้นมาเลย อากาศข้างนอกมันหนาวมากนะ - ขอบคุณครับ
ฉันจะไป โบว์ดอยแฮม
- สงสัยคันขนาดหนักเลยว่ะ ว่ามั้ย - รู้มั้ยเมียฉันน่ะ เธอตายไปแล้ว
ฉันสวดภาวนา เธอบอกว่าชีวิตฉันไม่มีทางดีแน่
มีชนักปักหลังเร่ร่อนพเนจรไปเรื่อย ๆ แต่รู้มั้ยทุกครั้งที่เห็นเด็กหนุ่ม
ยืนโบกรถอยู่ข้างถนน ฉันนึกถึงวันเก่า ๆ ของฉัน
ขอบคุณมากนะครับ
ไม่เป็นไร แล้วนี่เธอจะไปไหนล่ะ
โรงพยาบาลเซ็นทรัลเมนเจอเนรัลน่ะฮะ ที่เลวิสตัน
- โอ้ ดีเลย - แม่ผมป่วยอยู่ที่นั่นฮะ
- แย่จังเลย ผมเสียใจด้วย - คิดว่าท่านคงไม่เป็นไรมากหรอกครับ
คนแก่ก็แบบนี้แหละ เมียฉันตายไป 4 ปีแล้ว
ตอนแรกก็ร้องไห้กันงอแง ต่อมาก็ไม่รับรู้อะไร
โรคคนแก่ก็แบบเนี้ยแหละ นายรู้มั้ย
ฉันคิดถึงเธอมากเลย
ตลอดทางที่ฉันขับรถมา ฉันนึกถึงแต่หน้าเธอตลอด
เห็นหน้าเธอลอยอยู่ตลอดเวลา
เธอชอบนั่ง ตรงที่แกนั่งอยู่ นี่แหละไอ้หนุ่ม
โอ้โห ให้ตายสิ คันเป็นบ้าเลย คันจริง ๆ
ที่จริงฉันอยากจะไปส่งเธอนะ แต่ว่าฉันรับปากกับ ราล์ฟ น้องชายว่า
จะพาเขาไปสถานพยาบาลที่เกตส์ เมียเขาอยู่ที่นั่น
เป็นโรคอะไรนะที่ชอบลืม เขาเรียกว่าโรคอะไรกันนะ
- แอนดิสันหรืออะไรนี่แหละ - อัลไซเมอร์ฮะ
อัลไซเมอร์ ใช่แล้ว
ยังไงฉันก็ไปส่งเธอได้นะ ๆ
อย่าให้เขาไปส่งเชียวนะ ฉันว่าท่าทางเขาแปลก ๆ ไงไม่รู้
ผมไม่รบกวนดีกว่าฮะ ผมต่อรถจากเกตส์ไปก็ได้นะครับ
ขอบคุณมากครับ
คันอีกแล้วแหมบ้าจริงให้ตายสิ คันอยู่เรื่อยเลย
โทษทีทำไมมันโคตรคันอย่างงี้ก็ไม่รู้ แหมขอโทษที่พูดหยาบนะ
คนเราอายุมากก็เป็นแบบนี้ บางทีก็น็อตหลุดบ้างเหมือนกัน
อย่าถือสาเลยนะ มันก็เหมือนกับว่า...
เรายิ่งใช้ชีวิตมากเท่าไหร่ พระเจ้า ก็ยิ่งไม่อยากจะรับเรา มากขึ้นเท่านั้น
มันเป็นวัฏจักรน่ะนะ แต่ฉันว่าเธอไปเยี่ยมแม่ก็ดี
มันเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง
ครับ ท่านเป็นแม่ที่ดีฮะ
อ้อครับ คุณนายพาร์คเกอร์
ว้าว นี่คงจะเป็นอัล สินะ
ผมอลัน คุณเป็นใครไม่ทราบฮะ
คุณดาลริมเบิ้ล จากเอดีซีจ๊ะ
ผมคงอยากทราบแค่นี้ครับ คุณนายพาร์คเกอร์
- ดีค่ะ...ขอบคุณค่ะ - เราจะคอยติดตามผล
- ขอบคุณสำหรับกาแฟ แล้วก็คุกกี้ - ยินดีค่ะ
- ลูกชาย - สวัสดีนะคะ
- เอดีซีไหนฮะ - เขาว่าเป็นองค์กรที่ดูแลเด็ก ที่ขาดพ่อ
แต่แม่ว่ามันเป็นอะไรที่งี่เง่ามากเลย
เขามาเตือนให้แม่ดูแลลูกให้ดี ๆ
เราต้องทำให้เขาเขียนรายงานถึงพวกเรา อย่างดีเลยนะ
เราอาจได้เงินเพิ่มอีกเดือนละ 50 เหรียญ
- ว่าไงจ๊ะ - โง่ งี่เง่า หัวเหม็น
มีแต่ลูกกับแม่ที่เผชิญโลกตามลำพัง อัล
แม่
แม่ฮะ แม่
เมียฉันถึงกับจำชื่อตัวเองไม่ได้ ฉันยังจำภาพเธอ
และวิถีการพูดของเธอได้ติดตาเลยทีเดียว
ทำให้ฉันต้องเร่ร่อนแบบนี้ ถ้าอยู่ที่นั่นฉันคงลบภาพเธอไม่ได้
คงเข้าใจที่ฉันพูดนะ
แม่ฮะ
เราไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้ เธอต้องการคนดูแลเอาใจใส่ ตลอดชั่วชีวิต
นั่นมันหน้าที่ของคุณ คุณต้องเลิกเรียน
และนั่นคือชีวิตที่เหลือที่คุณต้องทำ คุณเข้าใจมั้ย
ครับ ผมเข้าใจดีครับ
ดูนั่นสิ ดูพระจันทร์เต็มดวงสิลูกชาย
เต็มดวงขนาดนั้นลองอธิษฐานสิ อธิษฐานให้กับแม่เธอ
ผมอยากจะให้แม่จำผมได้ ตอนที่ผมเดินเข้าไปหาท่าน
ลืมตาขึ้นมาแล้วก็เรียกชื่อผม
อยากจะบ้าตายกับคำอธิษฐานของนาย จำเรื่องลิงได้มั้ย
ฉันอยากให้แอชลีย์อยู่ที่นี่
อะไรกันอีกล่ะเนี่ย รถเฮงซวย เฮงซวยจริง ๆ
ทำไมฉันถึงไม่ไปส่งเธอที่เลวิสตันนะ
รึว่าฉันจะพาเธอไปกับฉันดีล่ะ แล้วเธอจะว่าไง ห๊ะ
อย่ารับปากเขานะ มันตั้งอีก 20 ไมล์เลยเชียว
ขับรถข้ามเลนแบบเนี้ย อย่าไปดีกว่าน่า เขาใกล้จะตายอยู่แล้ว
กลิ่นความตายเขาน่ะ โชยชุ๊ยมาเลย เห็นมั้ย
- ว่าไงนะ ไอ้ลูกชาย จะเอาไง - ไม่เป็นไรครับ คุณไปเถอะ
ไปดูแลน้องชายคุณเถอะ เขาต้องการคุณมาก เท่าที่แม่ต้องการผม
เฮ้ย ราล์ฟนี่มันยุ่งจริง ๆ เลย มันน่าจะตาย ๆ ไปซะ
ฉันจะได้ไปส่งเธอให้ถึงโรงพยาบาล เลยยังไงล่ะ
แม้ว่าเราจะไม่รู้จักกันมาก่อน ว่ายังไงเธอจะเอายังไงฮะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ขอบคุณครับ ผมไปเองได้ ผมน่าจะโบกรถไปทันน่ะครับ
ใช่ ใช่สินะเธอน่าจะทำได้ แต่ว่าต้องไปยืนโบกรถนอกเมืองนะ
- คงไม่มีใครในเมืองเขารับเธอไปหรอก - ครับ ผมเข้าใจ
เธอแน่ใจนะ ระวังตัวให้ดีด้วยล่ะ
- ผมโอเคอยู่แล้ว - งั้นก็ดี
- ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก - ก็ดี ลูกชาย
- เมียฉัน แอชลีย์ - ว่าไงนะครับ
มันคืออะไรกันแน่เนี่ย
แค่คนแก่ที่เสียใจ เอะอะกับรถเก่า ๆ ที่มีความหลังน่ะ
ไม่มีใครนั่งอยู่ด้วยแน่นะ ตาแฝดมั้ง
แล้วทำไมเราถึงคิดมากขนาดนี้ ก็ไม่รู้สิเนี่ย บ้าชัด ๆ เลย
จริง ๆ นะน่าจะเห็นภาพนั้นจริง ๆ
นายกำลังกลัวตัวเองต่างหากเล่า ฉันขอบอกไว้ก่อน
ฉันไม่ได้กลัวตายสักหน่อย
- อ๋อ คงงั้น - ถูกเผงเลย
นายน่ะเจ้าชายแห่งรัตติกาลเชียวนะ
จอดหน่อยน่า
ไปหาเอาข้างหน้า
ไอ้แล้งน้ำใจ
- ฮะ ๆ ว่าไง - ซวยล่ะสิ
บ้าดันได้ยินอีกแน่ะ ซวยแล้ว ซวยแล้ว
- ย้อน - บ้าจริง
อย่าหนี
ตายซะ
- ไป - ตามไปเลย
ให้ตายสิ
หายไปไหนวะ...คนปากเสีย
- นั่น ๆ อยู่นั่น - ตามไป
กระต่ายน้อย
บ้าจริง
ไปให้พ้นนะ ไป
ไปให้พ้น ไป ไปสิ
ไป ไป ไป
ไปนะ
ให้ตาย
แม่จะได้เจอหน้าลูกก่อนจะตายมั้ย
แน่นอนครับแม่
แล้วยังจะมัวรออะไรอยู่ล่ะ
สนุกคือสนุก จบก็คือจบ
ไม่รักแม่แล้วเหรอ
ถึงคิวซะที
โอ้ว ทำไมสูงขนาดเนี้ย
แม่ฮะ กลับเถอะ
- ว่าไงนะ - ผมไม่อยากเล่นแล้ว
ลูกรบเร้าแม่ทั้งอาทิตย์ ว่าจะมาเล่นรถไฟเหาะนะ
ผมรู้ แต่ผมอยากกลับบ้าน
ให้แม่มายืนเข้าคิว ทั้งที่อากาศหนาวแบบเนี้ย
- ให้ลูกได้เล่นรถไฟเหาะบ้า ๆ เนี่ย - ผมเปลี่ยนใจแล้ว ไม่เล่นแล้ว
โอเค ไม่เล่น ครั้งสุดท้ายแล้วนะ แม่จะไม่ยอมมาเข้าแถวแบบนี้อีกแล้ว
จอร์จ สตับบ์
พระเจ้า เขาตายไปเมื่อ 2 ปีก่อนน่ะ
ใช่ เขาเกิดใหม่ในวันเกิดนาย
- สนุกคือสนุก - จบคือจบ
ให้ตายสิ แม่ตายแล้วเหรอ
เราเตรียมหลุมให้นายแล้ว
ไม่ใช่เรื่องจริง ตอนนี้นายอยู่ในสุสาน
นายจะไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาล แล้วเจอเรื่องบ้าบอมาตลอดทางเลย
คิดซะว่า นี่ไม่ใช่เรื่องจริง เราต้องหาทางกลับบ้านก่อน
- ไปหาแม่ - ถ้าหากนายเดินไปจากที่นี่
โดยไม่หันกลับไปมอง นายจะเชื่อแบบนั้นไปชั่วชีวิตของนาย
ให้ตายสิ
นายรู้ว่ามันไม่ได้เขียนแบบนั้น ฉันคงจะอ่านผิดเอง
ให้ตายเถอะน่า มันเขียนว่าสนุก คือสนุก
- จบคือจบ - แม่นายตายแล้ว
ไม่ ๆ ๆ...
ขอบคุณครับ ขอบคุณที่ให้อาศัยไปด้วยนะฮะ
- ขอบคุณครับ - สบายอยู่แล้ว
- จะเข้าเมืองใช่มั้ย - อ๋อ ใช่แล้ว
ดีเลย ฉันก็เหมือนกัน
ฉันว่านายขึ้นคันอื่นมันจะดีกว่านะ
- เข้าเมืองไปทำอะไร - อย่าบอกเขานะ
ฉันว่าไอ้หมอนี่ก็แปลก ๆ เหมือนกัน อย่าบอกเขาเชียวนะ
ไปงานแต่งงานน้องชายน่ะฮะ
ผมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว งานจะมีพรุ่งนี้ฮะ
- แล้วจะมีปาร์ตี้สละโสดกันต่อเลยครับ - อ้อ เยี่ยม
น้องชายจะแต่งงาน ฟังดูดีนะ
- นายชื่ออะไร - โกหก โกหกเขาไป
เฮคเตอร์ เฮคเตอร์ พาสมอร์
ฉันว่ามันแปลก ๆ นะ แปลกไงไม่รู้
นายไม่เคยไปเลวิสตัน แม่ตายแล้ว
นายกลับไปไม่ทันหรอกน่า นี่มันกลิ่นอะไรเหม็นแปลก ๆ วะเนี่ย
- เหม็นจัง - นายคงจะโดนเพื่อนล้อแย่เลยที่โรงเรียน
- ว่าไงนะ - ก็ชื่อนายโคตรเชยเลย
- เฮคเตอร์ พาสมอร์ - อ้อใช่ ก็คงอย่างงั้น
ให้ตายเถอะ ฉันน่าจะเปลี่ยนบ้าง
ยินดีที่ได้รู้จักนะ เฮคเตอร์ ฉันชื่อจอร์จ
จอร์จ สตับบ์
ฟอร์มาลีนไง ว่าแล้วเหม็นอะไร หมอนี่มันตายไปแล้ว
ความตายเร็วเสมอ ความตายเร็วเสมอ
จะให้เขารู้ว่าฉันรู้ไม่ได้
ฉันชอบเพลงนี้มาก ชอบมากจริง ๆ
ทำไมฉันถึงไม่นั่งรถลุงแก่ ๆ คนนั้นน่ะ ทำไมฉันต้องกลัวเขาด้วย
ความตายเร็วเสมอ อย่างน้อยแกคงขับไม่เกิน 45 แน่ ๆ
- นายไปงานแต่งงานใช่มั้ย - ใช่ ทุกคนมักจัดอย่างน้อย 2 ครั้งในชีวิต
ให้ตายเถอะ อย่าให้เขารู้ว่านายรู้เชียวนะ
2 ครั้งเหรอ เหมือนครอบครัวห่วยแตกของฉันเลย
ใช่เหมือนกันเลย ไม่มีอะไรนอกจากงานศพใช่มั้ย
- งานแต่งงาน - อะไรนะ
ซวยแล้ว นายพูดว่างานศพ
เขารู้ เขารู้แล้ว
โอ้พระเจ้า ในหมวกเขามีอะไร
ไปงานแต่งงาน แต่นายพูดถึงงานศพ
แต่งงาน ฉันพูดถึงงานแต่งงานน่ะ
ใช่ เรามักจะพูด ในสิ่งที่เราอยากจะพูดนะ เฮคเตอร์
ฉันคิดแบบนั้น ฉันและซิกมัน ฟรอยด์
เขาแปลกมากจริง ๆ นะเนี่ย ฉันว่าเขาแปลก แปลกบัดซบเลย
นายเป็นอะไรไป
- ไม่เป็นไร - แน่ใจนะ
คิดว่าอาจจะเมารถก็ได้มั้ง
ถ้ายังไงให้ผมลงข้างหน้านั่นก็ได้นะ รับอากาศบริสุทธิ์สักหน่อยคงจะดีขึ้น
- ผมอาศัยรถคันต่อไป ก็ได้ครับไม่เป็นไร - ไม่ได้หรอก
จะให้นายลงตรงนี้ได้ยังไง
กลางทางแบบนี้อยู่คนเดียวนะ
ฉันว่านายต้องรออีกเป็นชั่วโมง กว่าจะมีรถผ่านมา
บางที เขาอาจจะไม่รับนายขึ้นรถ
ฉันให้นายลงไม่ได้
ฉันว่านายหมุนกระจกลงสักหน่อยดีกว่า
ในนี้มันอาจจะมีกลิ่นอับบ้าง ฉันมีเกลดแขวนอยู่อันเดียว
มันคงไม่ทำให้กลิ่นดีขึ้นหรอก
บางทีกลิ่นเหม็นบางอย่าง มันก็กำจัดยากนะ
ทำให้ฉันนึกถึงเรื่องนึงขึ้นได้
นายเคยได้ยินเรื่องเด็กหนุ่ม อยากได้คาดิแลคคันใหม่
ราคาเจ็ดร้อยห้าสิบเหรียญ เคยได้ยินมั้ย
ฉันว่าทุกคนเคยได้ยินเรื่องเนี้ย
เด็กหนุ่มอยากจะซื้อรถ เขาเห็นรถแคดดี้คันใหม่
จอดหน้าบ้านชายคนนั้น เจ้าของอยากขาย
เด็กหนุ่มรู้ว่าเขาไม่มีปัญญาซื้อคาดิแลค ลำพังแคดดี้ก็คงซื้อไม่ได้
แต่เขาก็ลองถามราคาดู
เออคือว่า... คุณจะขายราคาเท่าไหร่ครับเนี่ย
ไงเธอโชคดีมาก ฉันขาย 750 เหรียญ
- เธอขับมันไปได้เลย - งั้นเหรอฮะ
ผมว่าหน้าต่างมันแปลก ๆ เหมือนเรือดำน้ำยังไงก็ไม่รู้
อย่ามาตลกแถวนี้นะ เอาเงินสดมาแล้วขับไปได้เลย
เช็คเงินสดก็ได้ หน้าแบบนี้คงไม่โกงฉันหรอกนะ
ฉันได้ยินว่ามันเป็นธันเดอร์เบิร์ด
ทีเบิร์ด แคดดี้ให้ตายเถอะ
- มันแค่เรื่องเล่า - ผมอายุแค่ 17 แต่ผมไม่ได้โง่นะ
รถแบบนี้ใครขายกันราคา 750 เหรียญน่ะ
ฉันไม่ชอบมันแล้ว
มันแก่แล้ว
นายอาจจะชอบมันก็ได้
ราคานี้หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะ
นายก็เหมือนกัน
นายก็เห็นฉันใช้มันทำงาน อาทิตย์นึงฉันออกตลาด 2-3 ครั้ง
โอ้พระเจ้า
เธอคงตายมานานพอดูแล้วนายว่ามั้ย
ฉันไม่รู้ว่าอาจจะเป็นการฆ่าตัวตาย โรคหัวใจกำเริบ หรือว่าอะไรก็ตาม
แต่เธอก็ขึ้นอืดขนาดนั้นน่ะ
รถคันนั้นมีแต่กลิ่นเน่า ๆ
- เขาต้องการขายมันให้ได้เท่านั้น - แต่ทำไมเขาถึงไม่โทรกลับบ้านเลยล่ะ
- อะไรนะ - ก็แบบว่าเขาไปทำงานตั้งหลายวันน่ะ
น่าจะโทรกลับมาบ้านซักครั้ง โทรถามว่าเมียเขาเป็นยังไงบ้าง
แล้วมันเกี่ยวอะไรกันด้วยล่ะ นี่ ฉันคิดว่า เฮ้.. ไม่ใช่มาเถียงกันนะ
การขายรถสำคัญกว่า
มันไม่ได้สำคัญอะไรเลย นายขับรถเพียงโซนที่เปิดหน้าต่างไม่ได้
มันแค่เรื่องเล่า เรื่องเล่า
ฉันเล่าเรื่องนี้ เพราะว่า กลิ่นเหม็นในรถคันนี้
นั่นแหละเรื่องจริงละ
ดูเข็มกลัดนี่ซิ
หมู่บ้านทริลล์ วันนี้ฉันเพิ่งผ่านมา
แฟนฉันเขาอยากไป แต่โทรมาว่า เธอไปไม่ไหว เพราะว่าไม่สบาย
เห็นมั้ย เธอนี่แย่จริง ๆ อยู่ดี ๆ ก็ไปไม่ได้
แย่ชะมัดเลย แล้ว... แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน
ไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด ฉันกับนายต้องแย่แน่ ๆ เลย
ฉันก็เลยไปคนเดียว
นายเคยไปหมู่บ้านทริลล์มั้ย
เคยแล้ว ตอนอายุ 12
คงไม่ได้ไปเองแน่เลยใช่มั้ย
- อายุแค่ 12 เป็นคนเดียวคงไม่ได้หรอก - อย่าบอกเขานะ
อย่าพูดต่อไปนะ เขากำลังป่วนนายอยู่
นายต้องเปิดประตู เก็บหัว แล้วก็รีบโดดลงไปเดี๋ยวนี้เลยเข้าใจมั้ย
แล้วเขาจะได้เอารถทับหัวให้เละ แล้วลากร่างฉันไปสิ
โธ่บ้า
อ้อใช่ พ่อฉันพาไป
พ่อนายเหรอ เยี่ยม
นายเล่นรถไฟเหาะมั้ย ฉันเล่นตั้ง 4 รอบแน่ะ
นายเล่นรถไฟเหาะมั้ย อลัน
นายบอกเขาว่าชื่อเฮคเตอร์นี่หว่า อย่าให้เขารู้ตัวว่านายรู้แล้วนะ
อย่าให้เขารู้ว่านายรู้ เข้าใจ
ใช่ ฉันนั่งรถไฟเหาะด้วย
นายไม่ได้นั่งรถไฟเหาะ
ถ้าแบบว่านายยืนเข้าแถวอยู่จริง ๆ
นาย นายไปกับแม่ ไม่ใช่พ่อ จำได้มั้ย แถวมันยาวมาก ๆ
แม่นายไม่อยากเข้าแถวเลยเพราะว่ามันหนาว
แต่นายรบเร้าเธอมาตลอดวัน แล้วพอ ถึงคิวของนายมันเกิดอะไรขึ้นล่ะ อลัน
- ฉัน ฉันแค่... - นายเกิดปอดแหกขึ้นมา ใช่มั้ย
ใช่
มันเกือบถึงตาของฉันแล้ว แล้วฉันก็ เกิดคิดขึ้นมาว่า มันสูงขนาดไหนนะ
ตอนที่วิ่งขึ้นข้างบนสุดนั่นน่ะ มันคงเสียวน่าดู
พวกเขากรีดร้องตอนมันลงมา
ฉันกลัวมาก
แล้วแม่ก็ตบหัวฉัน
แม่ไม่พูดกลับฉันตลอดทางที่กลับบ้าน
แล้วฉันก็ไม่ได้นั่งรถไฟเหาะอีกเลย
จนถึงเดี๋ยวนี้
ฉันแวะเข้าเมือง เพื่อดื่มเบียร์ ก่อนกลับบ้าน
ฉันอยากจะเอาเข็มกลัดอันนี้ ให้กลับแฟนฉัน เซอร์ไพร์สน่ะ
แล้วนายรู้มั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฮาโลวีนทุกครั้ง พระจันทร์เต็มดวง ลมกรรโชกแรง
ทุกคนจะได้เห็นจอร์จ สตับบ์ บนถนนสายเก่า
รอรับวิญญาณ แบบนาย
มีแต่งานศพใช่มั้ย นายจะพูดแบบนั้นใช่มั้ย
ให้ฉันลงนะ ขอร้อง
- นายรู้รึว่าฉันเป็นใคร - นายเป็นผี
ไม่เอาน่า นายน่าจะหลอกได้ดีกว่านี้
แคสเปอร์ผีเด็กงี่เง่า
ฉันลอยไปมารึเปล่าล่ะ ร่างฉันโปร่งแสงมั้ย
ฉันเป็นแค่คนส่งสาร สหภาพแรงงานของสุสาน
เมื่อฉันหลุดออกมาได้ ทุกอย่างจะต้องถูกไปหมด
เราอยากจะเล่นกับคนแบบนาย
เพราะว่านายก็เป็น ศพเดินได้
เขาผ่าตัดได้ดีนะ เขาจะต้องมีเหมือนนาย
ทั้งหมดนี้มันเป็นสัญลักษณ์ ใช่มั้ยล่ะ
- นายหมายถึงอะไร - นายก็รู้นี่ ตั้งแต่พ่อนายฆ่าตัวตาย
นายรู้มั้ยว่ามีเด็กฆ่าตัวตายอีกเท่าไหร่ มันถ่ายทอดกันมายังไงล่ะ
มันถ่ายทอดกันมา
พ่อฉันไม่ได้ฆ่าตัวตาย พ่อฉันตายเพราะถูกรถชนต่างหากล่ะ
- แม่นายบอกอย่างนั้นใช่มั้ย - มันเป็นเรื่องจริง
ไม่
...ฉันจะเล่าให้นายฟังเอง
นั่นแหละ เขาทำเลือดเลอะใส่ภาพนั้น
งี่เง่า งี่เง่าที่สุดเลย
งี่เง่าเหรอ มันไม่ใช่อย่างงั้นเลย
รู้มั้ยว่าฉันคิดอะไร ฉันรู้ว่า ที่ทุก ๆ คนอยากรับรู้แต่เรื่องสนุก
ทุกคนอยากเห็นเวลาที่คนอื่นมีความสุข รึว่านายอยากจะเข้าม่านรูดหมายเลข 2 ล่ะ
และทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างถูกต้อง คืนนี้ก็เหมือนกัน
นายออกมาหาที่ตายของนายเอง จะมาโบกรถท่ามกลางความมืด
กับข้อมือบ้า ๆ ของนาย และพ่อของนาย
- แม่นายตายที่โรงพยาบาลไปแล้ว - แม่ แม่ยังไม่ตาย แม่ยังไม่ตาย
- ใช่ ยังไม่ตาย - เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้น
ถ้าฉันไปกับลุงคนนั้นน่ะ ฉันนี่บ้าจริง ๆ
มันก็พูดยากนะ ไม่แน่ลุงนั่นอาจจะตายไปแล้ว
อย่ามาเสียเวลาพูดอยู่เลย เอาละ ทางข้างหน้าอีก 5 ไมล์
ถึงจะมีบ้าน เดินทางมาหลายไมล์แล้ว
ถนนสายนี้มุ่งหน้าไปเลวิสตัน นายต้องเลือกแล้วว่าจะเอายังไงต่อไป
- เลือกอะไรนะ - ใครจะขึ้นรถไฟเหาะ ใครจะรออยู่ข้างล่าง
นายหรือว่าแม่นาย
- อะไรนะ - ฉันจะเอาคนนึงไปกับฉันด้วยนะอัล
ใครจะไปกับฉันล่ะ นายหรือแม่นาย
- นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย - ถึงเวลาใครคนนึงต้องตาย
นายเป็นคนเลือก ทั้งหมดขึ้นกับนาย
อย่ามาล้อฉันเล่นดีกว่าน่าเพื่อน
ฉันพูดจริง ๆ นะ ฉันไม่ได้ล้อนายเล่น
นายต้องเลือกมาสักที นายรึแม่นาย
เอาละ ตัดสินใจเลือกได้แล้วกัปตัน
ไงจ๊ะ วันนี้มีพายจ้ะ แม่เก็บไว้ให้แล้วนะ
มานี่ลูกรัก เหลือแค่แม่กับลูกเท่านั้น อัล
- เหลือแค่แม่กับลูก - ตกลงเอาไงอัล ติ๊กต๊อก ติ๊กต๊อก...
- ไม่มีเวลาแล้ว - ฉัน... ฉันตัดสินใจไม่ได้
- มันไม่ยุติธรรมเลย - ใช่ ฉันรู้ ฉันเข้าใจ
ทุกคนก็พูดแบบนี้แหละ แต่ถ้านายไม่เลือกตอนนี้
ก่อนที่จะเห็นแสงสว่างแรก ฉันจะพานายไปทั้งคู่
- จะพาเราไปไหนกัน - ไม่เอาน่า ง่าย ๆ แค่นี้เอง
นี่ไงเลือดเนื้อนาย อัล นายรู้สึกว่าชีวิตไม่สำคัญอยู่แล้วนี่
นายชอบความตายมากกว่า ความรัก ความลึกลับ
ความมืดยังสวยงามขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
แต่ละวันมีคนตายมากมาย ตอนนี้คนมันล้นโลกแล้ว
- นี่ มันเป็นเรื่องใหญ่ - เข้าใจแล้วใช่มั้ย
หัวใจเราก็มีความรู้สึก พ่อคนอ่อนไหว
มีอะไรอีกล่ะ ขอร้องให้ช่วยเหรอ
- โอ้ เจ้าชายแห่งรัตติกาล - ไม่นะ
นายคิดบ้า ๆ อะไรอยู่วะเนี่ย
ชีวิตนายมีฆ่ากว่าอย่างอื่นนะโว้ย ต้องทำเพื่อตัวนายเองเข้าใจใช่มั้ย
เร็วเข้าสิ เลือกแม่นายก็ได้ ไหน ๆ เธอก็ป่วยขนาดนั้น
- สูบบุหรี่อย่างกับโรงเผา นายก็รู้นี่ - บ้าจริง
ถ้าไม่อย่างนั้น ฉันต้องพาไปทั้งคู่
แล้วฉันจะได้แต้มเพิ่มขึ้นอีกยังไงล่ะ
เอาเลย อลัน ลูกเป็นศิลปิน สร้างสีสันแบบพ่อเลย
เร็วเข้าอัล เราผ่านป่ามาไกลแล้ว นายจะเอายังไง
- ถึงเวลาต้องเลือกแล้ว - ฉันไม่เลือกอะไรทั้งนั้นน่ะ
- ก็ได้ ได้เลย ฉันจัดการให้เอง - ไม่ ไม่นะ ไม่ ๆ... ไม่
ไม่ใช่การขอร้องบ้าบอนะอัล
- นายมาที่นี่แล้ว - มันไม่แฟร์เลย
- นายบังคับให้ฉันเลือกไม่ได้ - นี่พวก ฉันก็ไม่มีทางเลือก
นายเลือก ฉันลงมือ
ฉันอายุแค่ 21 เท่านั้นน่ะ ฉันยัง ฉันยังมีอีกทั้งชีวิตให้คิด
แม่ฉัน 48 ท่านป่วยอยู่ ฉันเลือกไม่ได้หรอก
แม่นายทำงานหนักเพื่อนาย ทำงานบ้า ๆ นั่น เพื่อหาเงินส่งนายเรียนหนังสือ
ให้ตายนายต้องเลือกเดี๋ยวนี้
นายเป็นใครกันแน่วะ
ไหล่ขวาคือเทวดา หรือไหล่ซ้ายคือปีศาจ
แล้วก็ หุบปากซะที
ว่าไง นายเลือกใคร อัล นายหรือแม่นาย หรือทั้งคู่
ไม่นะ ไม่ ไม่
ไม่... ไอ้บ้า ไม่ ไม่...
ฉันตั้งใจมาหานาย บาร์บาร่า
อย่าคิดมากเลยลูก มาเล่นรถไฟเหาะกันให้สนุกเถอะนะ
ทำไมถึงไม่มาเยี่ยมแม่ ทำไมถึงปล่อยให้แม่ตายอย่างโดดเดี่ยว
เราไปไม่ถึงโตรอนโตว่ะ เพื่อน
แม่
นั่นแม่ใช่มั้ย
นี่แม่เองจ้ะ ลูกพาแม่มาที่นี่
ลูกต้องเลือกนะจ้ะ ลูกต้องตัดสินใจ
- ผมทำไม่ได้หรอกครับแม่ - อัล ลูกต้องเลือก
มือแม่เป็นอะไรฮะ
ก็นายกระชากหนังฉันไป นายทำผิดมหันต์เลย
นายหนีไม่พ้นหรอกอลัน นายฆ่าคนที่ตายไปแล้วไม่ได้อีก
เลิกดึงเวลาสักที ตัดสินใจว่านายจะเอายังไง
เร็วเข้า อัล คิดให้เร็ว จะถึงบ้านหลังแรกแล้ว
- ถ้านายอยากจะพูดนายก็รีบพูดออกมา - ฉันจะเลือกได้ยังไงกัน
ให้ตายเถอะ ฉันจะเลือกได้ยังไงกันน่ะ
แม่ล่ะเบื่อลูกจริง ๆ เลยนะ
เหลือแค่แม่กับลูกเผชิญโลกตามลำพัง อัล
ลูกก็รู้ แม่ไม่รู้ว่าแม่ควรจะทำยังไง ถ้าไม่มีลูกอยู่ด้วย
ทำให้แม่ภูมิใจนะตกลงมั้ย ตกลงมั้ย ตกลงมั้ย
สุขสันต์วันเกิด
เร็วเข้าอัล เดี๋ยวนี้
ใครจะไปกับฉัน แม่นายรึว่านาย
เร็วเข้าอัล เดี๋ยวนี้
เอาแม่ไป เอาแม่ไป อย่าเอาฉันไป
ขอให้สนุกกับมันนะอัล
ว่าไง จะไปไหนล่ะพ่อหนุ่ม
- เลวิสตัน - เราไปทางเดียวกัน ขึ้นมาเลย
ขอบคุณครับ
โชคดีนะพ่อหนุ่ม หวังว่าอาการแม่เธอคงจะดีขึ้น
ขอบคุณครับ
นายเคยนั่งรถไฟเหาะมั้ย ฉันนั่งตั้ง 4 รอบแน่ะ
เป็นอะไรรึเปล่าพ่อหนุ่ม เดินทางมาอาจจะเหนื่อยนะ
ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร
ขอบคุณอีกครั้งฮะ
สวัสดีครับ ผมมาเยี่ยม จีน พาร์คเกอร์ฮะ
ขอโทษนะคะ หมดเวลาเยี่ยมสามทุ่มน่ะค่ะ
ท่านเป็น ท่านเป็นแม่ผมน่ะฮะ
แม่อาการหนักมาก ผมนั่งรถมาตั้งไกล จากโอโรโน่ มาเยี่ยมท่าน
ถ้างั้น จะให้เป็นข้อยกเว้น สำหรับคนในครอบครัวแล้วกันนะคะ
- ขอบคุณครับ - ดูก่อนนะคะ คุณนายพาร์คเกอร์
ครับ จีน พาร์คเกอร์ครับ
ต้องโทรหาคุณหมอฮิกกิ้นส์ก่อนนะคะ
ค่ะ โอเคค่ะ ค่ะ
โอเค
เดี๋ยวคุณหมอมานะคะ
คุณพาร์คเกอร์
เสียใจด้วยนะอลัน แม่เธอเพิ่งเสียไปตอน 2 ทุ่มนี่เอง
- ดูก่อนนะคะ คุณนายพาร์คเกอร์ - ครับ จีน จีน พาร์คเกอร์
เดี๋ยวนะคะ ดูสักครู่นะ
- ว่าไงนะฮะ - ค่ะ ค่ะ โอเคค่ะ ค่ะ โอเค
คุณหมอมาแล้วค่ะ
คุณพาร์คเกอร์
หมอไม่ได้โกหก แม่เธอเป็นมังสวิรัติรูตาบาก้า
กินแต่กล้วย แม่เธองี่เง่ามาก เธอก็เหมือนกัน
โอเค ดูก่อนนะคะ ท่านอยู่ที่ห้อง 487 น่ะค่ะ
ฉันจะโทรขึ้นไปที่ห้องก่อนค่ะ ว่าให้คุณขึ้นไปรึเปล่า
- ท่านเป็นอะไรมากมั้ยครับ - รอสักครู่นะคะ
นี่ฉันเองนะ โอเค ได้...โอเค
- จะให้แอนนี่ไปดูให้นะ รอสักครู่นึงค่ะ - ขอบคุณครับ
นี่มันเรื่องจริงนี่ ทำไมแม่ฉันยังไม่ตาย
จ้ะ ฉันเข้าใจจ้ะ ได้จ้ะ ขอบคุณนะ
แอนนี่บอกว่าให้คุณขึ้นไปได้ค่ะ แต่ว่าแค่แป๊บเดี๋ยวค่ะ
แม่คุณได้รับยาไปตอนหัวค่ำ ท่านยังนอนพักอยู่เลย
ขอบคุณครับ
คุณพาร์คเกอร์ เร็วเข้าค่ะ เธอจะไปแล้ว
- เธอจะไปแล้ว - ไม่ ๆ ไม่ใช่คือเธอจะหลับแล้วน่ะค่ะ
เธอทานยาเข้าไป มันทำให้เธอง่วงน่ะค่ะ ฉันหมายถึงอย่างนั้น
พระเจ้า พูดออกไปได้ เธอไม่เป็นไรแล้วนะคะ
คุณ ท่าทางคุณไม่ดีเลยนะคะ ไม่เป็นไรนะ
ไม่ครับ ไม่
แม่รู้ว่าลูกทำอะไรอัล แม่รู้ว่าลูกทำอะไร
อลัน
ลูกรัก
ร้องไห้ทำไมจ้ะ อย่าร้องไห้นะ
ผมรีบมาทันทีเลยฮะ คุณนายแมคเคอร์ดี้โทรไปบอก
แม่บอกแล้วว่า วันหยุดค่อยมาก็ได้
ครับ แต่ผมใจร้อนฮะ
- ลูกมายังไงจ๊ะ - ผมโบกรถมาครับแม่
แย่จัง
ผมลูกมีเลือดด้วย
ไม่มีอะไรหรอกครับแม่ ไม่มีอะไรฮะ
หัวของผมคงไปโขกโดนอะไรเข้าครับ
เหรอจ๊ะ ลูกต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ
ฉันว่าคงต้องให้เธอพักแล้วล่ะค่ะ เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
ผมทราบครับ
ผมกลับก่อนนะครับแม่
พรุ่งนี้ผมจะมาแต่เช้า
แม่พักผ่อนนะครับ
นอน แม่ทำได้แค่นั้นเอง
แม่ฝันถึงสวนสนุกด้วยจ้ะ
จริงเหรอฮะ
เราเข้าแถวรอ เล่นรถไฟ
มันไต่ขึ้นสูงมาก
- ลูกจำได้รึเปล่า - รถไฟเหาะครับ
รถไฟเหาะ ใช่ ลูกกลัวมาก
แม่ตวาดใส่ลูก ตวาดแล้วก็ตบหัวลูก
ช่างมันเถอะครับแม่
แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ
มันก็นานมาแล้ว
ลูกไม่ได้นั่งมันอีกเลย
คุณพาร์คเกอร์คะ หมดเวลาเยี่ยมแล้วค่ะ
พรุ่งนี้ผมจะมาแต่เช้านะครับแม่
- ผมรักแม่ฮะ - แม่ก็รักลูกจ้ะ
แม่ขอโทษ
ไม่มีอะไรเที่ยงแท้และยั่งยืน
เราถูกสั่งสมให้ยอมรับในการมีชีวิต
ชีวิตเฉียดความตาย ทำให้เราเติบโตได้อย่างรวดเร็ว
- ไงจ๊ะ - ไม่กี่วันแม่ออกจากโรงพยาบาล
แม่หยุดพักได้ไม่นานนัก ต่อมาอีกเดือนนึงแม่ก็กลับไปทำงาน
แม่พยายามเลิกบุหรี่ ก็ทำได้อยู่พักนึง
ฤดูใบไม้ผลิแม่กลับไป แม่ก็เริ่มสูบอีก
เรามีชีวิตที่ดีขึ้นมาก อีกไม่กี่ปี ผมก็กลับบ้านทุก ๆ วันหยุด
เราเล่นดัมมี่ด้วยกัน พูดเรื่องการเมืองเป็นชั่วโมง ชั่วโมง
เราหัวเราะด้วยกัน เหมือนอย่างที่แม่ชอบพูด
แม่ครับ
- แล้ววันนึง - แม่ครับ
ท่านไม่หัวเราะอีกเลย
ผมไม่เคยลืมเลย และเสียใจในสิ่งที่ตัดสินใจลงไป
ภาพคืนนั้น บนถนนสายเก่า ไม่เคยลบเลือนไปจากใจผม
และผมก็อยู่มาจนรู้ว่ามันเป็นยังไง
ผมขอโทษนะครับแม่
ผมอดคิดไม่ได้ว่าเป็นเพราะ จอร์จ สตับบ์
ถ้าจอร์จ สตับบ์มีจริง เขาก็สอนผมได้มากทีเดียว
และอีกหลาย ๆ ปีต่อมา อย่างน้อย ผมก็มีพวกเขา
ผมได้ปลดปล่อยหัวใจของผมแล้ว
ผมแต่งงานกับเจสสิก้า อีกหนึ่งปีหลังจากนั้น
แต่เราไปกันไม่รอด มันไม่ใช่ความผิดของใคร
เราต่างก็พยายามแล้ว แต่มันไม่เป็นอย่างที่เราหวังไว้
บีทเทิลส์ ก็ไม่ได้ไปเล่น ที่โตรอนโตในปี 1969
พวกเขาไม่ได้เล่นร่วมกันอีกเลย
จอห์น เลนนอนถูกยิงเสียชีวิต ด้วยแฟนที่บ้าคลั่ง
จอร์จ แฮริสันสูบบุหรี่จัด จนเป็นมะเร็งตาย
และตัวผมก็ไม่ได้เป็นศิลปิน
แต่ผมยังวาดภาพ เพราะเป็นสิ่งที่ผมต้องทำ
ผมคิดถึงแม่ และเฝ้าคิดถึงท่านตลอดเวลา
ผมคิดถึงช่วงเวลานั้น ในปี 1969
และปีที่ท่านจากผมไปปี 1972
โลกผมเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
ทุกคนก็คงจะคิดเหมือนกัน
แต่ทุกสิ่งนั้นไม่มีวันจบสิ้น
เหมือนรถไฟเหาะ รถไฟเหาะยังคงอยู่
รถไฟเหาะคงอยู่เสมอ
คุณต้องรอเข้าแถว เพื่อขึ้นไปนั่งมัน ก็แค่นั้น
เมื่อคุณขึ้นไปนั่งบนรถไฟเหาะ มันจะพาคุณวนเวียนไปมา
ทุกอย่างมักจะเป็นแบบนี้
สนุกคือสนุก จบคือจบ
ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า แต่เรายังคงส่องแสงเสมอ
- จะไปด้วยกันมั้ย - ไม่ละ ขอบคุณ
เดินไปดีกว่า
ใช่แล้ว ชีวิตผมควรจะเดินไปดีกว่า